Tuin tussen het puin
Hoe een vierkant stuk niemandsland wordt omgevormd tot een siermoestuin. Hoe een stadsmus wordt omgevormd tot tuinier.

Van mooie heiïge meidagen worden we niet gespaard, wat een schitterend weer hebben we de afgelopen week mogen meemaken!
Uiteraard komt dat tuin alleen maar ten goede. De helleborussen hebben hun eindsprint ingezet en ook de magnolia is uitgebloeid en heeft nu frisse groene blaadjes. Maar de bloei is al onmiddellijk overgenomen door drie kleinbloemige clematissen, 1 alpina en eh.. 2 andere. Een hele waterval aan roze en paars siert de schutting.

Verder zijn alle tulpen aan het bloeien gegaan:
ik heb er echt schitterende uitgekozen afgelopen herfst, merk ik nu! Sinds ik de roman “De Zwarte Tulp” heb gelezen, heeft deze bloem mijn aandacht wat meer gekregen en ik ben ondersteboven van de ongelooflijke schoonheid van zwart-paarse parkiettulpen in combinatie met strakke witte tulpen, tegen een echtergrond van groengrijze vlinderstruik… Tegen de garage had ik een vierkant metertje vol gezet met meer kitcherige volbloemige tulpen, roze en geelwit, wat een echt kleurfestijn gaf en gedurende twee weken mijn uitzicht uit de keuken een heel vrolijk aspect gaf! Met spijt moest ik gisteren vaststellen dat ze mij verlaten hebben ondertussen.

Maar ook de tuin zelf begint aardig opgeruimd te geraken. Mijn vader is gedurende twee zaterdagen die afgrijselijke achterwand komen schilderen in een heel warm grijsgroen, een kleur die mijn hoekje onderdompelt in rust en sereniteit, en waar diverse bloemkleuren schitterend tegen zullen afsteken. Ik vind het zo mooit geworden, daar zijn geen woorden voor. Doordat die muur eindelijk geschilderd was, kon ik de grond die ertegen lag bewerken of beplanten (er hoeft nu niemand meer over te lopen). De helling rechts van de vijver werd volgezet met 4 soorten aardappelen – roze, frisse, donkerpaarse en rattenruggetjes – ware delicatesses schijnt.
Links van de vijver komt niet veel zon, dat wordt dus een schaduwtuintje. Daar staat ook het compostvat en ik heb er, zoals het een composthoekje betaamt, dan ook pompoenen uitgezet.

De aandacht tijdens dit Paasweekend werd eerlijk verdeeld tussen hobby auto’s en hobby tuin. Eigenlijk gecombineerd: de auto’s werden gelast/getectyleerd/opgeknapt in de tuin.

De natuur is netjes aan het groeien, alle planten hebben nu al groene blaadjes of tenminste knopjes, de magnolia stellata straalt als een frisse bruid en de narcissen bloeien vrolijk. Alle gezaaide groentjes steken ondertussen dapper hun kopjes boven de grond en mochten volop genieten van het zonnetje (als het er al was, wisselvallig was het correcte woord voor deze aprilse grilletjes).

klik op foto om te vergroten

Voor mijn verjaardag heb ik een prachtig teakhouten tuinset gekregen, dat heb ik in elkaar gestoken en dan maar het terras een beetje opgeruimd, om het beter tot zijn recht te laten komen.

klik op foto om te vergroten

En vandaag heb ik nog een zeer prettige ontdekking gedaan: overal waar ik graafde of onkruid uittrok, zag ik regenwormen: pieren, om ter vetst! Wie had dat durven denken, vorig jaar was de tuin nog ingeklonken dood zand en nu bulkt het van het leven! Ook “ongevraagde gasten” als brandnetel en distel vertellen me dat mijn mestactieplan (compost in het kwadraat) geen maat voor niks is geweest. Maar dat vermoedde ik al, aangezien alle planten er dankbaar uitzien. Dat doet enorm deugd! En dat zonder enige vorm van kunstmest of andere onnatuurlijke ingreep.

Onze katten Koekje en Koffie hebben het ook prima naar hun zin in ons tuintje. We hebben er zelfs een vriendje bij: een houtduif komt sinds enkele weken alles vanaf de schutting gadeslaan, Koekjes boze blikken negerend. Ik heb ze Gloria genoemd, heeft iets Paasweekendachtigs. Ons Heilig geesje.

Zondag was het plantendag in het Arboretum van Kalmthout. Omdat we daar die dag in de buurt moesten zijn, sprongen we er binnen. Wat een planten! Diverse kwekers stonden er met hun specialiteiten: klimplanten, helleborussen, bosanemonen… ik heb er mijn ogen uitgekeken en heb enkele plantjes op de kop kunnen tikken waar ik al een tijdje naar op zoek was, zoals het zeeuwse knoopje. Ik had hem liever in het witroze, maar toen de verkoper mij vertelde dat het exemplaar dat ik vasthad (feller roze) veel zeldzamer was, heb ik me er dan toch maar twee van aangeschaft. Een kinderhand…

Verder ook een mooie clematis die je in de tuincentra niet vindt en een aantal zaden van bloemsoorten die ik al lang wilde hebben, zoals de nachtviolier, roze juffertje-in-het-groen (zo’n dankbaar bloempje!), een mengeling van riddersporen en prachtige reukerwten.
De roze kitchtuin zal zijn hoogtepunt bereiken in juli/augustus, als ik de verpakkingen mag geloven.

Jaja, elke dag begint er wel iets nieuws te groeien of te bloeien… felle krokusjes vrolijken de verder nog kale “vlaktes” op en ook de tulpen en narcissen zullen niet lang op zich laten wachten.

De zielige sprieten van de clematissen vertonen al nieuwe blaadjes en sommigen zullen binnenkort de schutting weer mooi lila en wit kleuren, tenminste als ik de overvloed aan knopjes mag geloven. Ook de klimroos is ervoor aan het gaan! En ik wacht met spanning af wanneer mijn magnolia stellata met zijn schitterend witte bloemen gaat pronken, altijd hét teken dat de lente officieel is.

Veel valt er nu niet te doen in de tuin, ik heb zaterdag nog een aantal bloemen en groenten ingezaaid, deze staan in een kasje in de living, veilig voor al te enthousiaste poezenpootjes.

Zondag heb ik me tussen de regenbuien door ontfermd over de rest van de oprit. De hogedrukreiniger deed vreemd, het heeft me een half uur gekost om tot de vaststelling te komen dat de lans verstopt zat. Maar daarna deed hij het weer als nieuw, dus hoppa: oprit grotendeels ontmost! Met nieuw rijnzand tussen de voegen, hebben we eindelijk een propere weg door de tuin lopen. Het wordt nog wat!

Nu de rest nog opruimen. Ik heb besloten om als verjaardagskado hulptroepen te vragen; ieder die zich geroepen voelt mag een middagje mee komen schilderen, opruimen, graven en spitten. Wordt ongetwijfeld vervolgd. Hoop ik

Lente!!!! Alsof die nooit zou komen… Vorige week vroren de stoeptegels nog uit de grond en gisteren mochten we 17 graden optekenen!

Dus uiteraard de hele zondag in de tuin gewerkt. De afgelopen weken had zich het tuinwerk vooral beperkt tot opruimen, wat wel nodig was aangezien den hof jaren heeft dienst gedaan als opslagplaats van bouwafval. Een aanhangwagen vol rotzooi staat nu te wachten op de oprit om door onze Black Devil naar het containerpark getrokken te worden.

Maar al dat moestuingeplan, al die maanden van zaden kopen en sparen, al die boeken die zich als kennis in mijn hoofd hebben genesteld… dat riep om praktijk!

Dus gisterenochtend de regendreiging genegeerd (lang leve de Kempen: regen dreigt vaker dan die valt) en meteen mijn nieuwe tuinklompen vandunaldi uitgeprobeerd. Gewapend met allerlei zaden heb ik de moestuinier in mij de vrije loop gelaten. Een uur later was een half bedje aan diverse erwtensoorten gewijd, werden tussen de vorige week reeds geplante uien veelkleurige en ook bolvormige worteltjes gezaaid en bladsla werd naast de erwten-to-be ingezaaid. Meteen daarna kregen de bladsla en de zomerwortelen een dakje boven hun hoofd in de vorm van een koepelserretje, zo’n gaatjesplastic over vier halve hoepeltjes getrokken. Helemaal echt!

De lavendel gesnoeid, tijm voor het huis ook – jaha, omdat buxus veel te duur was, vonden we een tijmhaagje een goedkoop, geurig en wintergroen alternatief om onze “voortuin” op te fleuren. Al nemen nu paars-witte viooltjes die taak even op zich, want zo’n gesnoeijd tijmhaagje heeft maar iets zieligs en de dwergseringen zijn nog slechts takjes die uit de grond omhoog steken.

Ten slotte heb ik onze oprit met de hogedrukreiniger aangepakt. Tenminste, een stuk, want we hebben meer dan 25 meter oprit… pffff veel werk maar die dikke koeken mos mochten er nu echt wel eens af. Ik hou wel van groen, maar te is te. Plus we hebben nog een berg rijnzand liggen, die kan prima opgeruimd worden door tussen de voegen te keren. Iedereen blij.